Praktijk voorbeelden
Lastig gevallen door een 'geest'
Een mevrouw belde mij eensvoor haar moeder. Haar moeder werd, volgens haar, lastig gevallen door een 'geest' en ze vroeg of ik daar iets mee kon doen.
Deze geest viel haar moeder al een tijdje lastig en dit werd steeds erger. (De moeder voelde de geest zelfs bij haar in bed liggen en ze wist niet wat ze er mee moest.) Ook als ze in haar stoel voor de televisie zat, was hij aanwezig. De geest probeerde via haar lichaam met haar te communiceren en werd daarbij steeds opdringeriger. Geen prettige situatie dus.
Via de telefoon kon ik de dochter vertellen dat dit niet zomaar een geest was, het was haar vader en de man van haar moeder.De dochter gaf verbaasd aan dat dit niet mogelijk kon zijn,want haar vader was immers overleden.
De moeder, Ans noem ik haar, maakte vervolgens een afspraak met mij en we zijn aan het werk gegaan. Er is tijdens deze sessie veel gebeurd , maar ik beperk mij nu even tot de situatie rondom haar overleden man, die ik gemakshalve Jan zal noemen.
Toen ik de aanwezigheid van Jan voelde, vroeg hij mij of ik aan zijn vrouw wilde vragen of ze hem los wilde laten. Jan had een lang ziekbed gehad en zich erg verzet tegen het stervensproces. Na een lange strijd overleed hij. Hij wist wel dat hij overleden was, maar had geen idee waar hij terecht gekomen was en waar hij naar toe moest. Jan voelde echter wel dat zijn vrouw hem emotioneel nog niet losgelaten had, waardoor hij in de war raakte. Daarom probeerde hij op deze manier haar aandacht te trekken.
Ja, en daar sta je dan. Twee mensen die het onvermijdelijke, het overlijden, nog niet helemaal konden accepteren. Ans, die haar man moest laten gaan en alleen verder moest (ze was eigenlijk boos op haar man dat hij haar achtergelaten had en dat ze nu alleen verder moest), En Jan, die enerzijds los moest komen van zijn verzet tegen zijn overlijden, zodat hij zijn weg kon vinden naar de geestelijke wereld, en daarbij ook nog eens vastgehouden werd door zijn vrouw. Dat maakte het voor Jan ook niet eenvoudiger.
Terwijl ik met Jan communiceerde gaf ik de woorden aan zijn vrouw door. Op een gegeven moment was Ans zover dat ze haar man kon laten gaan. Ondertussen had ik Jan de weg naar het licht laten zien (ik mag altijd een tunnel zien die open gaat.
Terwijl ik de tunnel open zag gaan, stond er iemand op hem te wachten om hem verder te helpen naar de andere kant. Het was zijn zus, die hem al was voorgegaan. “Dat kan helmaal niet”, riep Ans, “die twee hadden altijd ruzie met elkaar en ze hadden elkaar al jaren niet gezien!”
Maar toch stond ze daar, te wachten op haar broer. Ontroerend was het wel, zoveel onvoorwaardelijke liefde en dankbaarheid.
Ik vertelde Ans dat het daar om heel andere zaken gaat dan waar wij ons, in de aardse werkelijkheid, zoal druk om maken. En dat ruzies op het aardse vlak geen belemmering vormen om ons daar weer te herenigen met onze dierbaren.
Ondertussen zag ik Jan naar zijn zus lopen, zodat zij samen de tunnel in konden gaan. Toen hij haar had begroet voelde ik niet alleen zijn dankbaarheid maar ook de onvoorwaardelijke liefde van zijn zus.
Voor ze verder gingen draaide Jan zich nog een keer om. Hij had een witte roos in zijn hand en gaf deze, bij wijze van afscheid, aan zijn vrouw. Een ontroerend moment, want toen Jan nog leefde kreeg ze heel vaak een bos witte rozen van hem, zo vertelde Ans mij.
Ook ik werd bedankt door Jan! Ik heb hem een mooie reis gewenst, en weet zeker dat hij daar eerst zal mogen bijkomen en dan verder zal gaan met zijn eigen ontwikkeling.
Dit voorbeeld laat mooi zien dat je als Medium niet slechts mensen aan deze kant van de sluier kunt helpen, maar ook degene die al zijn overleden.
Het belang van loslaten
Tussensferen
Toch komt het ook nogal eens voor (net als in bovenstaand praktijkvoorbeeld) dat een overledene het sterven niet bewust beleeft, dat het leven tot een abrupt einde kwam, of dat de familie die achterblijft de gestorvene niet los kan laten. Dan blijft de overledene “hangen” in de tussensferen totdat hij/zij verder geholpen wordt.
Het is dus van belang dat je een overledene niet vasthoudt met je eigen verdriet of andere emoties. Hoe groot je verdriet of boosheid ook is, maak het niet nog groter door vast te blijven houden, want hiermee belemmer je de reis van je dierbare.
Acceptatie en met liefde denken aan je dierbare helpt hen om ook jou los te laten en hun weg met liefde te vervolgen.
Verder wil ik nog even duidelijk maken dat het zeker niet mijn bedoeling is om bewust en op eigen initiatief contact te maken met overleden mensen. Dit is niet aan mij/ons als het zo mag of moet zijn dan wordt dat wel “geregeld” door de geestelijke wereld, en past het in iemands persoonlijke levensweg.
Als je te open bent
Er kwam eens een man in mijn praktijk die vreselijk ongelukkig was. Ondanks het feit dat hij met pensioen was vond hij geen rust om te genieten. Hij was zeer geïnteresseerd in het spirituele, ging alle lezingen en workshops af en volgde hele weekenden “werken aan zichzelf”. Maar behalve dat hij zich voor alles openstelde en niet bij de oorzaak van zijn klachten kwam, werd hij er niet gelukkiger op. Sterker nog, het ging steeds slechter met hem en ook met zijn vrouw.
Ik heb eerst samen met een vriendin/collega zijn huis moeten reinigen, want doordat hij zich zo openstelde voor alles wat er maar te beleven viel, was zijn huis een verzamelplaats van allerlei entiteiten en donkere engelen geworden. Al met al hebben we er een hele kluif aan gehad.
De entiteiten werkten rustig in op het gemoed van deze man en zijn vrouw, en voedde zijn ego dat op zoek was naar erkenning. Erkenning die hij door een zeer veeleisende vader en een bange moeder nooit had gekregen. Toen de man nog werkte was er geen tijd om hierbij stil te staan, omdat hij zo druk in zijn hoofd was. Op zoek naar het verlangen naar erkenning betrok hij zijn vader tot aan zijn dood overal bij.
En natuurlijk ging het een stuk beter met hem nadat hij bevrijd was van allerlei invloeden.
Toen hij bij me in de praktijk kwam dacht hij dat ik de knop wel bij hem zou omdraaien.
Je begrijpt dat dit niet gaat. We kunnen slechts zelf de knop omdraaien door naar binnen te gaan, en eerlijk naar onszelf en ons verleden te durven kijken. De man mocht dus eerst leren kijken naar zijn verleden en de rol en invloed van zijn ouders op zijn leven leren zien en voelen. Dat was voor hem de eerste stap naar een werkelijk inzicht in zichzelf.
Een boodschap voor iemand anders
Tijdens een healingavond kan het voorkomen dat je een boodschap voor iemand anders doorkrijgt. Onderstaand voorbeeld maakt dat nog maar weer eens duidelijk.
Zo was er op een healing avond eens een vrouw aanwezig waar ik een boodschap voor haar moeder doorkreeg.
Toen ik achter haar stond kreeg ik eerst een oude vrouw te zien. Ik voelde dat het haar oma was die al geruime tijd geleden overleden was.
Omdat ik na mijn 'rondje' met de aanwezige personen nog even bespreek wat ik zoal gezien, gedaan en doorgekregen heb, kwam haar oma natuurlijk ter sprake.
Verbaast keek de vrouw mij aan en haalde een foto van haar overleden oma te voorschijn. Ik vertelde haar dat de boodschap die ik haar gegeven had bestemd was voor haar moeder, die niet aanwezig was, omdat ze het verdriet en de frustratie over haar relatie met haar moeder nog niet verwerkt had. Ook voelde ik nog veel boosheid bij haar moeder. Ik heb de vrouw gevraagd om dit aan haar moeder door te geven, zodat oma losgelaten kon worden en haar reis kon vervolgen.
Bij het afscheid nemen zei ik tegen de vrouw dat ze eigenlijk een prachtige, weliswaar confronterende en emotionele boodschap had gekregen, voor haar oma, haar moeder en haarzelf, want ook zij was er nog niet klaar mee.
Ik vertelde haar ook dat ze hier niet voor gekomen was, maar dat ze eigenlijk wilde weten of ze een relatie zou krijgen met iemand waar ze een oogje op had. Dergelijke vragen dragen echter niet bij aan de innerlijke groei van de mens, en zijn dus ook geen vragen waar ikzelf, noch mijn gidsen zich mee bezighouden. Het is een vraag die iets betreft wat buiten onszelf ligt. De healing avonden zijn juist bedoeld om dichter bij jezelf en je eigen innerlijk te komen om zo geestelijk te kunnen groeien en je bewust te worden van jezelf. Aangezien de geestelijke wereld weet wat voor ons werkelijk belangrijk is en op welk moment,kreeg de vrouw een hele andere boodschap door dan ze eigenlijk wenste.
Ik moet zeggen dat het me wel altijd ontroert, twee werelden bij elkaar te brengen die elkaar niet kunnen zien of voelen. Vooral aan gene zijde is dit soms lastig omdat 'ze' niet gehoord worden.
Moeder uit het licht
Een van de onderdelen van een Inzichtavond is, dat ik achter de aanwezige mensen ga staan en bij iedereen even mijn handen op hun schouders leg. Zo ook op deze bewuste heiligavond.
Op een goed moment sta ik achter een vrouw en leg rustig mijn handen op haar schouders. Ik kreeg een blik in haar aura en voelde vrijwel direct daarna dat iemand in mijn lichaam kwam. Ik zag dat deze overledene zo maar, heel direkt uit de sferen van licht kwam.
Ik vroeg aan de vrouw: ”weet je wel wie dit is”? Geheel ontroerd antwoordde ze: “ja dat is mijn moeder”. Ze kon haar moeder voelen en ik kreeg de boodschap voor haar dat alles goed zou komen.
Een heel bijzondere ervaring voor de vrouw, maar ook een wezenlijke bevestiging dat haar moeder al lang in de sferen van licht was opgenomen.
Ook voor mij zijn dit soort ervaringen ontroerend.
.Een behandeling op afstand
Een vrouw uit Almelo belde me eens met een verzoek. Er was een aanwezigheid gevoeld waarvan niemand wist wat het was. Ook de vrouw zelf voelde “dingen” in haar huis en vond dat best wel eng.
Per telefoon vertelde ik haar dat het mogelijk was om haar huis op afstand te reinigen en te kijken wat er zich in haar huis bevond.
Voordat ik met de sessie begon had ik al het gevoel dat het haar eigen man was. Toen ik me afstemde bleek dit inderdaad zo te zijn. De man was jaren geleden overleden en werd vastgehouden door het verdriet van zijn echtgenote waardoor hij bleef “hangen” in het huis. Gelukkig kon en wilde hij verder en heb ik de man geholpen de oversteek te maken.
In het nagesprek vertelde ik de vrouw dat het haar eigen man was en dat hij nu naar de andere kant was overgegaan. Ook heb ik kort met haar besproken wat de redenen waren dat hij nog in haar huis was en dat het nu aan haar was, aan het werkelijke rouwproces te beginnen, het verdriet te gaan verwerken en haar man echt los te laten.
Het was een grote opluchting voor de vrouw nu ze wist wie ze al die tijd in haar huis had gevoeld en ze was blij dat haar man nu veilig was overgegaan.